در حق او بگويد : اين كه حضرت ( ع ) عمرو بن عبد ودّ عامرى را بكشت برتر از عبادت جن و انس است . ( 1 ) جبرئيل در روز احد فرود آمد در حالى كه مىگفت و همهء مسلمانان آن را مىشنيدند كه : شمشيرى نيست مگر ذو الفقار و جوانمردى نيست مگر على . ( 2 ) احمد بن حنبل در مسندش نقل مىكند كه : حسن ( ع ) خطبه خواند و فرمود : ديروز مردى از شما جدا شد كه نه پيشينيان در علم به او پيشى گرفتند و نه پسينيان به دو رسند . پيامبر اكرم ( ص ) او را با پرچم مىفرستاد در حالى كه جبرئيل در سمت راست و ميكائيل در سمت چپ حضرت ( ع ) قرار داشت و باز نمىگشت مگر با فتحى . ( 3 ) خوارزمى در روايتى مىگويد : « 1 » - عبيد اللَّه بن عائشه به نقل از پدرش روايت كرده است كه گفته است : هنگامى كه مشركان در جنگ على را مىديدند به يك ديگر وصيّت مىكردند . جايگاه حضرت ( ع ) در جنگ‌ها شهره است و در پرتو شمشير او بود كه دين راست گشت و اعتدال پذيرفت و كفر از ميان رفت و ملغى شد و در باب جهاد ، گزيده‌اى از جنگ‌هاى پيامبر اكرم ( ص ) بيان خواهد شد . « 2 »

--> ( 1 ) بلكه ابن مغازلى در مناقب خود / 72 ، 106 . ( 2 ) ابن شهر آشوب در مناقب 2 / 253 در ذيل خبر جنگ حضرت ( ع ) با شيطان و سپاهيان او مىگويد : « اين از شگفتىهاى آن حضرت ( ع ) است ، زيرا مردمان از شيطان و سپاهيان او مىهراسند و از او پناه مىگيرند و هم ايشان از على بن ابى طالب مىهراسند و او را دوست مىدارند و به سبب علوّ شأن و جايگاه والاى او به دو توسّل مىجويند » . اربلى در كشف الغمة 1 / 270 مىگويد : « اگر مسأله چنان باشد كه ما توصيف كرديم سخن ما ثابت مىشود كه حضرت ( ع ) تنها آيهء درخشان و معجزهء آشكار و خرق عادت بوده است كه البتّه اين در پرتو رهنمودهاى الهى صورت پذيرفته و در پرتو اداى واجبات خدايى از آن پرده برگرفته شده است و به همين سبب خداوند او را براى همهء مردمان هويدا ساخته است » . شيخ مظفّر در دلائل الصّدق 2 / 535 - 536 مىگويد : « پيش‌تر گفته شد كه شجاعت در امام شرط است . پس اگر شجاع‌تر بودن امير المؤمنين ( ع ) ثابت شد به امامت شايسته‌تر خواهد بود » . نيز بنگريد به كشف المراد / 396 - 397 و كشف الغمّه 1 / 226 ، 268 - 269 ، 245 و الغدير 7 / 208 - 212 .